We speak English
Wir sprechen Deutsch
»

BOHATER TYGODNIA - Rabarbar

Kwaskowaty i orzeźwiający smak to nie jedyna zaleta rabarbaru. Poza walorami smakowymi, warzywo to ma również liczne walory zdrowotne – rabarbar jest niskokaloryczny, ma dużą gęstość odżywczą i niski indeks glikemiczny.  Jest także bogaty w witaminę C, potas, magnez, żelazo, kwas foliowy oraz błonnik.



 
Właściwości odżywcze rabarbaru
Rabarbar to warzywo szczególnie polecane dla osób dbających o linię. Jest to niezwykle niskokaloryczny produkt – w 100 gramach zawiera jedynie 9 kcal. Ponadto stanowi dobre źródło błonnika, którego w 100 gramach części jadalnych zawiera aż 3,2 g (dla porównania – najczęściej spożywane przez nas jabłko ma jedynie 2,4 grama błonnika w 100 g). Szereg witamin i składników mineralnych, na czele których znajdują się witamina A, potas, wapń i magnez sprawiają, że po rabarbar warto sięgać częściej.

Dlaczego warto jeść rabarbar?
Nie należy także zapominać o leczniczych właściwościach rabarbaru, do których zaliczają się przede wszystkim:

  • właściwości estrogenowe – odpowiada za nie zawarta w rabarbarze rapontycyna (pochodna stilbenu). W organizmie kobiety stymuluje ona reakcje podobne do tych, które powstają na skutek działania żeńskich hormonów płciowych – estrogenów,

  • działanie przeciwnowotworowe, które jest możliwe dzięki obecności jednego z polifenoli – rapontygeniny. Jak wykazały badania, związek ten hamuje namnażanie się komórek nowotworowych (głównie w przypadku raka piersi oraz prostaty). Rapontygenina wykazuje także działanie antyalergiczne i antyoksydacyjne,

  • usprawnianie procesu trawienia – dzięki dużej zawartości błonnika i specyficznych garbników, rabarbar daje korzystne efekty w leczeniu nieżytu przewodu pokarmowego (w małych ilościach ma działanie zapierające). Z kolei za sprawą antrachinonów, zjedzony w dużych ilościach rabarbar może mieć działanie przeczyszczające.

Rabarbar nie dla wszystkich
Sięgając po rabarbar warto także pamiętać, że warzywo to zawiera znaczne ilości kwasu szczawiowego. Osoby z chorobami nerek, które narażone są na odkładanie się kryształów szczawianowych, powinny więc zachować umiar w jego spożywaniu.